Έχει διδάξει Αρχαία Ιστορία, με έμφαση στα πολιτιστικά δρώμενα, στην Ελλάδα και διεθνώς. Η έρευνά της εστιάζει στην πνευματική ιστορία της Ύστερης Αρχαιότητας και στη μετάβαση από τον νεοπλατωνισμό στον ισλαμικό μυστικισμό. Η οικειότητά της με την τοπογραφία, την ιστορία και γενικότερα τον πολιτισμό της Μέσης Ανατολής έχει αποδώσει, εκτός από μονογραφίες και μικρότερες μελέτες (για μια επιλογή άρθρων της: Mutations of Hellenism in Late Antiquity, Variorum Collected Studies 2015), το οδοιπορικό Στο Σύνορο του Ευφράτη (²1993), μια επιλογή τραγουδιών του τούρκου ραψωδού Ισμαήλ Εμρέ (Πνοές, 1991), μια δίγλωσση κριτική έκδοση ποιημάτων του μεσαιωνικού μυστικού Γιουνούς Εμρέ (1996· βραβείο Ipekçi 1997) και, σε συνεργασία με τον Μ. Frede, τον τόμο Pagan monotheism in late antiquity (Oxford University Press 1999). Αναλυτικά η εργογραφία της στο Αφιέρωμα της Νέας Εστίας «Η Πολύμνια Αθανασιάδη και η Ύστερη Αρχαιότητα», τχ. 1901 (2025).